Geboorteregeling

De hond wordt gemiddeld tweemaal per jaar loops : kleine rassen soms iets vaker, grote soms iets minder vaak. Loopsheid bij de teef is niet te vergelijken met de menstruatie of maandstonden bij een vrouw, die dan niet vruchtbaar is. De teef is dat dan juist wèl. Die loopsheid duurt gemiddeld drie weken. In deze periode kan zij rekenen op veel aandacht van reuën en kan zich zelf ook op het liefdespad begeven en dient dus niet los gelaten te worden. Anders is het goed mogelijk dat u 9 weken later op een nest getrakteerd wordt. De loopsheid bij teven stopt niet op latere leeftijd. Er treedt dus geen menopauze op.

Als u toch niet met de teef wilt fokken is wellicht de operatieve verwijdering van de eierstokken (in de volksmond wel sterilisatie genoemd) de beste optie. Loopsheid treedt dan niet meer op. Deze ingreep kan het best geschieden ongeveer drie tot vier maanden na de aanvang van de laatste loopsheid. Bewezen is, dat teven welke zo'n ingreep op jonge leeftijd ondergaan bijna geen kans meer hebben op kanker aan de melkklieren, schijnzwangerschap of suikerziekte. Indien de baarmoeder mee verwijderd wordt is tevens het risico op baarmoederontsteking volledig uitgesloten. Wel dient vermeld te worden dat vooral halflangharige rassen hierna soms een wat langer en donziger haarkleed krijgen. En er is een kans dat door zakking van de blaas na min of meer lange tijd  incontinentie optreedt. Dit gebeurt voornamelijk bij honden met overgewicht.

Kastratie van de reu is natuurlijk ook mogelijk, doch wordt meestal om andere redenen dan geboortebeperking toegepast (zoals prostaatklachten, dominantieproblemen of overdreven hitsigheid). Een gekastreerde reu  of een gesteriliseerde teef dient onmiddellijk minder te eten te krijgen: hij zal anders al snel te dik worden. Ook gekastreerde reuen van een halflangharig ras kan van type vacht veranderen.